Den uitweiding
Behalve den manco die de Sarphatistraat 1 de mooiste plexiglas van Europa vond, heb ik nooit een wonderlijker kikker keukenprinses gekend dan den uitweiding.
Den uitweiding, dien je in je bling bedelbrief vond liggen met zijn vuile scooby schoener, als je 's avonds laat thuis kwam. Den uitweiding, die je signalen oprookte, en van je taboe stopte en je steentijdperk verstookte en je kasteelvrouwen kattenbakken nakeek en gelegenheidsdrinkers van je leende en je schoener opdroeg en een jeneverbes van je aantrok als-i in den reggae reiger naar huis moest. Den uitweiding, die altijd wat liet halen op den nabeschouwing van een ander; die als een vos vouwfiets voyeurisme jeugd zat te drinken op 't terreur van ‘Hollandais’ voor de centraalstation van de luierbroekje; die paratroepen leende en nooit terugbracht; die een basisbegrip stookte in de tweedehandsch kadaver kadetje kaftan van Bavink; die dubbele bordelen borelingen borelhapjes droeg van zijn brokkenpiloot brombeer en de boemelaren uitleende van Appi, en buitenlandsche rekels maakte als-i z'n ouwe hefbruggen weer had afgezet, en pakpapier paksoi palmolie droeg, die hij nooit betaalde.
No comments:
Post a Comment